PESEL mnie dręczy, głód zmian.

Nie mam o czym pisać, a może inaczej, mam, ale wszystko to takie jakieś błahe, nudne, zwyczajne.
Ostanio mam tzw. bezsenne noce. Niby śpię, ale nagle budzę się i myślę. Myślę o tym, że życie mi ucieka, że ten bezlitosny PESEL coraz gorzej wygląda, a ja NIC nie robię. Śmieszne to NIC, bo cały dzień umyka, jak chwila, a ja, jak ta kobyła po ciężkim dniu zapadam wieczorami w fotel i tkwię tam w bezrozumnym odrętwieniu.
To NIC, to jest takie NIC dla siebie. A może, gdybym się wzięła za to, co lubię robić życie nie byłoby takie schemtyczne i nudne?
I co to ja takiego potrafię robić?
Pustka w mojej głowie powolutku i nieśmiało zaczyna się wypełnieć rzeczami, które jakoś tam potrafię zrobić i które dawały mi mnóstwo frajdy.
Wszystkiego nauczyłam się sama, samiusieńka...
Potrafię:
*upiec chleb
* i smaczne ciasto marchewkowe
*zrobić miód z mniszka
*syrop z sosny
*nalewki wszelakie
* zrobić dekupki KLIK
*biżuterię przecież też robiałam
*trochę szyć na maszynie, takie na przykład serduszko, albo lalkę tildę -uszyję przecież, poduszcze też dam radę, a jak to potrafię to, czy innych rzeczy nie dałabym rady? KLIK
* mam na koncie kilka Mnemoludów - lubię je robić KLIK
*był też epizd z kapliczkami KLIK
*wspólnie z WU szukamy pomysłu na dziwaczne mebelki KLIK
*próbowałam też masy solnej-coś tam wychodziło mi aniołkowo
*haftowałam, od razu zabrałam się do trudnej sprawy- haftu wstążeczkowego- z braku czasu zarzuciłam
*zrobię sobie manicure i pedicure hybrydowy, innym też bym dała radę
*nawet pastelowałam troszkę, KLIK  nie mając zielonego pojęcia o rysowaniu, coś mi tam zaczęło wychodzić. Na przykład takie cytryny- podarowałam komuś obrazek-myślał, że to zdjęcie.
Wszystko zaczynałam i rzucałam z braku czasu.
I tak roję sobie w głowie leżąc w ciemnościach. Co można z tym wszystkim zrobić? Jak to wykorzystać? Jak rozwinąć?
Nie jestem sama, mam obok siebie człowieka, który jak tylko chce to potrafi, ot siada, robi gryzdu, gryzdu i proszę...wychodzą takie rzeczy.

Ach gdyby się tak zająć tylko tym, co człowiek lubi i gdyby można było z tego żyć...