Tydzień temu.

Było wielkie grzybobranie. Nawet nie wchodziłam do dużego lasu, gdzie w weekend zaroiło się od ludzi. Duży las i tak pusty, jeszcze nie rosły podgrzybki. Grzybów trzeba było szukać po krzakach, na skraju lasu, w młodnikach. Nawet na łąkach, gdzie rosną kanie czubajki.

Miałam nosa, że nie poniosło mnie do dużego lasu, przyszlibyśmy z niczym, a tak, było to:

I tak to nie wszystko, bo część przerobiłam i nie obfociłam. Pierwszy raz zebrałam tu tyle grzybów. Maślaki, słowo daję, można było wynosić z młodników wiadrami. Śliczne, młodziutkie i zdrowe. Zebrałam ich wiadro. Część z nich była usmażona, część ususzona, część w zupce maślaczkowej pożarta. Suszone maślaczki są pyszne, do krupnika, czy bigosu. Spróbujcie ususzyć, polecam.

Uwielbiam zbierać grzyby, to mnie odstresowuje, szczególnie w taki piękny słoneczny poranek, jak tydzień temu.Trochę mniej już lubię obierać, szczególnie maślaki, bez rękawiczek nie da rady, łapiszcza nie chcą się doprać przez kilka dni. Grzyby najchętniej suszę, ale już nie jak kiedyś przez nawlekanie na nitki. Teraz grzyby suszę w suszarce, ale nie zabrałam jej do Kaczorówki. Nie spodziewałam się takiego wysypu.
Trzeba było coś wymyślić...całe szczęście było słonko, a na słońcu bardzo dobrze suszy się grzyby (oczywiście muszą być wtedy pilnowane)

Tych czerwonych nie zbierałam, teściowa to dobra kobieta jest, zrobiłam im zdjęcie, bo urodne takie.

Jakoś tak na fotkach nie widać,że tych grzybów tyle, ale mówię Wam, co rusz wpadałam w ekscytację, bo co kilka kroków było po 3, 4, nawet 5 w grupce, dorodnych koźlaków lub prawdziwków. O maślakach nie wspomnę, bo rosły dziesiątkami, nawet ich nie fociłam.

Szkoda, że w tym tygodniu nie mogłam się wyrwać. To znaczy, mogłam, ale wyrzuty sumienia zatrzymały mnie w domu. Cały dzionek odgracałam chałupę po lecie zapuszczoną okrutnie. Nawet to nieszczęsne okno już umyte...