Małe zmiany u Mnemo.

    Od jakiegoś czasu było dla mnie jasne, że nazwa tego bloga troszkę się zdezaktualizowała. Blog został założony w sumie dla wygłupu, a nazwa mu nadana nawiązywała do tego, co akurat wtedy mnie kręciło, czyli dekupaże, które mnie wtedy zachwyciły i pochłonęły. Chyba nie zdawałam sobie sprawy, że blogowanie mnie aż tak wciągnie.
   Poznałam tu na blogowisku, wiele sympatycznych i nietuzinkowych osób, więc zostałam na dłużej. Jednak czas upływa, a ja w przeciwieństwie do przysłowiowej krowy, od czasu do czasu zmieniam zdanie i upodobania. Słowem, dekupki, jak dekupażowanie skrótowo nazywam, przestały mnie kręcić. Dodatkowym argumentem za przynajmniej przerwą w dekupażowaniu, był ponad dwuletni bajzel w kacie pokoju, gdzie zgromadziłam całkiem porządny arsenał dekupkowych klamotów. Do tego typu zajęć fantastyczna byłaby pracownia.To była miła przygoda, całkiem nie rzucam dekupek w kąt, ale też nie ma już powodu, żeby nazwa bloga sugerowała, że tylko tym się zajmuję i niczym więcej.

    Po dekupkach było jeszcze parę różnych rzeczy, którymi się zajmowałam, z czego najprzyjemniejsze i do czego z pewnością latem powrócę to drewniane ludy wytwarzane na łonie natury, pod Kaczorówkowym niebem. Były też próby szycia na ponad stuletniej Singerce lalek i innych drobiazgów ( woreczków, serduszek) z uwolnionych szmatek, nawet fajne to było zajęcie. Ćwiczyłam też cierpliwość przy hafcie wstążeczkowym. Fakt, cierpliwość przy tej czynności jest konieczna. Przydałyby się jeszcze dobre oczy i paluszki dziecka, bo ścibolenie tych wstążeczek jest precyzyjne. Niestety, ani jednego ani drugiego nie posiadam to i do haftu siadam sporadycznie.

   Ostatnią moją pasją są nieśmiałe próby rysowania/malowania pastelami suchymi. Bakcyla załapałam od Hany, ale dużo jeszcze wody upłynie nim do kostek jej dorosnę.
Właśnie dziś odkryłam po trzytygodniowej przerwie w rysowaniu, że wszystko, co już było dla mnie jasne, znowu jest ciemne i należy poćwiczyć, aby jabłka były podobne do jabłek, a gruszki do gruszek.

Z racji wściekle kurczącego się czasu wolnego, jakieś zajęcia relaksujące z konieczności muszą być łatwo dostępne. A pastelki są. Wystarczy wyjąć kartkę, kredki, położyć rekwizyt i można ćwiczyć. Z dekupkami lub szyciem to całe mecyje, rozkładanie, składnie klamociarni. Przy dekupkach jest potrzebny czas na schnięcie kolejnych warstw, a ja, jak pewno się większość z Was zorientowała, bo czasem sobie tu pobiadolę, wychodzę po ćmoku, wracam po ćmoku, często gęsto w stanie zwiotczenia umysłowego i ogólnej niemocy po dniu spędzonym aktywnie w Hucie.

Ponieważ od czasu do czasu coś tam mi do głowy wpada, podmieniłam część nazwy w blogu i brzmi on teraz następująco : Co Mnemo do głowy wpadnie...........
Już nie mnie oceniać czy to, co wpada do tej głowy jest dla Was interesujące, ale proszę uwierzcie, dzielę się tym z Wami chętnie, a jak chcecie o tym poczytać i pogadać to jest mi zawsze miło. Ba ,czasem ma nawet działanie terapeutyczne. Co tu dużo gadać, czekam na te Wasze odwiedziny i bardzo Wam za nie dziękuję.

Myślę sobie, że nazwa bloga może w przyszłości zmienić się ponownie, tak na wszelki wypadek nieśmiało o tym sygnalizuję.

Nie wiem, czy nie będę się wstydzić, jak dam plamę, ale może mnie to bardziej w dyscyplinie utrzyma, to Wam powiem. Obiecałam sobie, że muszę trochę schudnąć. Nie stosuję żadnej cudownej diety ani drakońskich ćwiczeń i tak bym nie miała na nie siły. Zwyczajnie od Nowego Roku nie jem chleba, makaronów i ryżu, unikam smażonego i nie tykam nic słodkiego. Podpytuję Kretowatej, bo ona znawczyni  jarskiego żarełka, co można ciekawego i szybkiego uszykować. To powinno wystarczyć, aby do lata pozbyć się minimum 5 kilogramów. Jak mi się uda będę bardzo zadowolona. Raz w tygodniu stanę sobie na wagę i zobaczę. Dziś jest mnie mniej o 800 gram od wagi wyjściowej. Teraz, kiedy dziecka poszły na swoje, zdecydowanie prościej zachować dyscyplinę żywieniową. Nawet Wu się przekonuje do chudych zupek i innych frykasów sporządzanych z warzyw i różnego kalibru nasionek. To wszystko jest bardzo smaczne i bardzo szybko opuszcza przewód pokarmowy.

Jak ktoś chce, bo ma taką potrzebę niech się zapisuje na noworoczne pozbywanie kilogramów. Zrobimy sobie raz w tygodniu ranking pożegnanych gramów, dekagramów lub kilogramów.

Jest ktoś chętny?

P.S.
Wiosna tej zimy u mnie trwa, poniżej zdjęcia z 27 grudnia, mam wrażenie, że liliowiec pod blokiem zaraz zakwitnie....

 a złotlin nie obcyndala się nic a nic i w najlepsze kwitnie sobie pod Arsenałem:)))

W domowym zaciszu zakwitły też gałązki zerwane w dzień św. Łucji to jest 13 grudnia. Zakwitły na samiutkie święta. Teraz kwiatków jest na gałązkach jeszcze więcej.

.