Świętowanie

Świętowanie już się skończyło, przynajmniej w zakresie obżarstwa to dobrze, bo już mi skóry na brzuchu od tego świętowania zabrakło. Całe szczęście, że zabrałam wygodne dresowe spodnie z gumką bo inaczej musiałabym paradować z rozpiętymi suwakami.
A święta spędziłam w Wielkopolsce. Przez kolejny nagły atak zimy tylko zażyłam jednego spaceru i to w Wielką Sobotę, potem już nosa wyściubić się nie dało, chyba, że celem odwalenia kolejnych warstw białego puchu. A padało praktycznie całe dwa dni świąt.

Na spacerek, jak zwykle udaliśmy się nad stawy....

Zachodziło słoneczko......

Nagle pojawiły się łabędzie, mówią, że one nieme, ale jak lecą słychać je z daleka.....

Wylądowały gdzieś za groblą po zrobieniu kilku kółeczek nad nami.......

Stawy jeszcze zamrożone.......

W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się przy największym stawie, gdzie przy brzegu pływał sobie łabądek z odstającą lotką. Nagle gdzieś z góry usłyszeliśmy charakterystyczny odgłos lecących łabędzi i oto tuż pod naszymi nogami, przy brzegu wylądowały, takie dwa piękne, ledwo złapałam w kadr ich lądowanie......

Przepędziły tego biedaka, który pływał przy brzegu, a mnie przestraszyły, bo wyglądały, jakby się chciały na mnie rzucić......

Ale im tylko chyba chodziło o jedzonko........

Podczas świątecznego śniadanka, ogródek już wyglądał tak......

Popisowym daniem był udziec....mniam, dobry, nie mówiąc o innych smakołykach, których nie miałam nawet siły wszystkich skosztować.......

A dalej pogodowo było tylko gorzej, bo padało i padało........

Wszystko zapadało nawet ścieżkę między domami sióstr, potem została odśnieżona......

 Mopek zapadał się całkowicie swoimi krótkimi łapkami w śniegu......

Bociek, który zwitał w gnieździe tuż przed świętami gdzieś sobie odleciał....chwilowo nie było go w gnieździe......

A przebiśniegi, jedyny dowód na nieśmiałą  wiosnę zostały zasypane śniegiem.....

I raz, dwa, po świętach...... Trochę szkoda, bo nawet się nie nagadaliśmy ze wszystkimi do syta, a już trzeba było odpalać Madzię i odjeżdżać.......
A w drodze powrotnej zrobiło mi się tak, że pół dzisiejszego dnia spędziłam na izbie przyjęć i nie było to nic przyjemnego. Ale już wróciłam:))

Pozdrawiam wszystkich serdecznie, poświątecznie:))))

P.S.
Następnym razem pokażę Wam kotka- kotkę, o dźwięcznym imieniu Walerka, kiedyś zwaną Hitlerką, a dlaczego tak i dlaczego zmieniła imię to wszystko opiszę:)))