Pić piwo

Jak lubicie pić piwo? Prosto z butelki, puszki, może wysokiej szklaneczki, czy z kufla?
Ja za piwem nie przepadam, ot taki jeden łyk porządnie schłodzonego w duży upał smakuje wybornie, ale wyturlanie już całej butelki powoduje u mnie zanik funkcji ruchowych. Robię się senna, ciężka i zaplanowana robota idzie w kąt, a ja na hamak, odbujać piwne procenty.

Oczywiście nie posiadam kompletu szklaneczek, ani kufli, tylko, jeśli ktoś nie lubi z puszki czy butelki, leję piwko do jakichś soczkowych szklaneczek czy też ocalałych z wybicia szklanek do piwa. Zawsze się martwię o Wu, bo lubi pracować w Kaczorówce z piwkiem, żeby mu do puszki czy butelki nie wpadła osa albo pszczoła. Połknięcie takiej jeszcze żyjącej może się skończyć, wiecie jak. Do dziś pamiętam wypadek Ewy Sałackiej. Śledzę więc Wu podczas roboty i przytykam talerzykami albo folią aluminiową piwne otworki, żeby tej pszczoły czy osy nie połknął. Sama zanim łyknę z puszki zawsze nią majtam nasłuchując, czy coś nie bzyczy. Ot taki fioł, jeden z wielu. Jak wiecie lubię wpadać do SH. Na Mazurach, w mojej gminie, jest taki jeden. Wyjątkowy. Szczerze powiedziawszy na pierwszy rzut oka obraz nędzy i ropaczy. Na dodatek otwarty według uznania właściciela. Nikt tam chyba od wieków nie sprzatał, wszystko leży, wisi gdzie popadnie, bez ładu i składu pokryte zdrową wartstwą kurzu. Za to, jak już jest otwarty, atmosfera jest  tam przemiła, sprzedawca kapitalny, a asortyment zaczepisty. Można tam kupić kreacje rodem z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, mekka dla facynatów tych czasów. Jakieś meble z holenderskich wystawek, ale też piękne kredensy i szafy. Fotele, krzesła, maszyny do pisania, maszyny do szycia, w tym wiekowe singerki, no i zastawa. Głównie badziewiarska, ale czasem się coś zdarzy fajnego. W ten sposób nabyłam tam pojedyncze filiżanki do kawy, dzbanek na miętę i ostatnio piękne talerze. Dwa z angielskiej porcelany i osiem (płytkie i deserowe) bodaj z Malezji. Ciężkie, wielkie, takie jak chciałam. Nie zrobiłam im niestety zdjęć, ale nadrobię. Można też nabyć u milego pana jaja kurze, wiejskie, co również uczyniłam. Łażąc tak po SH i przeglądając zastawę, wśród dzisiątek, bibelotów natknęłam się na to:

i na to:

Kufle do piwa. W rzeczywistości są dużo ładniejsze. I to jest to!!!  Są duże, solidne, dobrze wykonane.  Nie wiem dlaczego kojarzą mi się z imć Panem Zagłobą, szczególnie ten przezroczysty.Od razu nabyłam oba, a że zabrałam jeszcze gliniany dzbanek i dzbanek do mięty dostałam rabat, bo tam oczywiście można się targować. I tak lubię. Wydałam parę groszy a nabytki ładne prawda?
Teraz Wu do pracy ogrodowo-altanowej nie chodzi już z puszką, ale z paradnym kuflem. Przydzieliłam mu ten szklany, sobie zostawiłam niebieski. Osy, pszczoły i inni latający wielbiciecie zupy chmielowej nie mają już do niej dostępu. Z takiego kufla z wieczkiem trzeba jednak umieć pić, najlepiej tak żeby wieczko po otwarciu było na policzku, wtedy jest jeszcze jedna korzyść. Zasłania mianowicie profil, więc jeśli się komuś swój profil lewy czy prawy nie podoba to może go sobie pijąc piwko wieczkiem przystłaniać.

P.S.
Uzmysłowiłam sobie, że choć tego bloga już troszkę prowadzę,nie robiłam jeszcze nigdy CANDY. To zapowiadam, że będzie. Wkrótce. Takie bez okazji, dla Was, za to, że zaglądacie, piszecie, jesteście..............