Co by tu zmalować?

Lody stopniały, mróz zelżał. Ponoć kwitną (gdzieś tam) krokusy i przebiśniegi. Nie wiem, czy to oznaki ustępującej zimy, czy jakiś inny bies przekorny judzi mnie i podszeptuje, żeby .......malować. Nie będą to niestety obrazy żadne, ba nawet pastelki to nie będą. Będę robić malowanie, małego. Pokoju znaczy się. Tak dłużej nie może być, młodzi dwa miesiące temu poszli na swoje, zostawiając na ścianach skutki zgubnego nałogu,który to przejawia się zbrunatnieniem ścian w miejscach, gdzie nie przykrywają go obrazki, czy inne wiszące durnowiśki. Pod nimi ściana ma zgoła inny kolor niż cała reszta. Lekko kremowy taki, podczas, gdy reszta jakaś taka w burą wpadająca.
Pomysł baby nie znalazł aprobaty w oczach drugiej połówki, która to tkwi jeszcze w letargu zimowym i nie odczuwa przemożnej potrzeby pomachania wałkiem. Generalnie cierpi na to samo, co ja do dzisiaj, czyli ( jak z cytowanej tu już książki) "leń-go-tropi" i uprawia codzienne leżenie do góry kołami na kanapie.
Nie, to nie, nie takie rzeczy się już robiło. Nie darmo się mówi, gdzie diabeł nie może babę pośle.
Baba na dobry początek zaczęła porządkować graty zbędne i przeszkadzające w malowaniu. I co ona takiego odkryła? Ano to.....

Ocalałe resztki pokaźnego kiedyś zbioru płyt, słuchanych na początku na adapterze Bambino, a potem na gramofonie nowszej generacji, który miał jakieś swoje humory, więc do łask znowu wrócił adapter. Nie wiem, co się stało z resztą płyt, kiedy się przeprowadzałam zdeponowałam je u rodziców, ale kiedy sobie po latach o nich przypomniałam w warsztacie ojca znalazłam te smętne resztki. Zabrałam ze sobą choć już nie mam ani adaptera Bambino ani gramofonu. Zostały troszkę na pamiątkę czasów, kiedy, żeby posłuchać muzyki nie wystarczyło kliknąć na jutuba. Po niektóre z nich brat mój jeździł aż do Gdańska, żeby je kupić od marynarzy, niektóre to prezenty. Zostawię, je sobie na pamiątkę:))

A od jutra zabieram się za przygotowania do machania wałkiem. Nie wiem, jak to pójdzie, bo pomocnicy na na razie woli bożej nie czują, jeden, ten, co gadać potrafi, twierdzi, że uprawiam terror i zamordyzm malarski, drugi......no sami zobaczcie, co mi z takiego pomocnika.


Nie szuraj kobieto, śpię przecież........

Możesz tak stukać i pukać, tak się nie ruszę.........

Nie, no!!!! Zwariowała ta moja pańcia, ona naprawdę będzie malować.........

P.S. Żeby było śmieszniej na przekór chyba wiosennemu zacięciu, kolor farby nosi nazwę "Pejzaż zimowy".