Dendrolog amator

Na drzewach trochę się znam, potrafię odróżnić brzozę od wierzby, choć czasem mówię wierzba, myśląc o brzozie:))) Inne też znam, nie pomylę klona z dębem, modrzewia ze świerkiem, wiem, kiedy kwitnie lipa, choć te warszawskie olipiały w tym roku i zakwitły w maju, a powinny najwcześniej w czerwcu.
Znam kasztanowce i sporo, sporo innych. Wychowałam się na wsi, najpierw w cieniu wielkiej topoli, którą potem bezmyślny sasiąd wyciął, a potem w cieniu jesionów. Te się ostały, jeden nieco obcięty z góry ma dziś lokatorów, bo uwiły sobie na nim gniazdo bociany,a drugi prawie konjący od zalewających go świńskich śćieków, dźwignął się z upadku dzięki UE.Bo unia zakazała hodowcom wypuszczać świnie na wolny wybieg, więc sąsiad zamknął świnie w chlewie, a jesion, stojący na granicy z sąsiadową posesją odżył, ku zmartwieniu tegoż, bo, jak ostatnio siostrze powiedział, "śmieci ino".

Dobra, ale nie o tym miało być. Miało być o sośnie. Kto nie zna sosen? Kto ich nie kocha? Za ich cudny zapach, za to, że sosny to las, a las to grzyby, jagody. Sosny to wakacje, obozy, letni czas. A i zimą znajdzie sosna zwolenników, bo są tacy, co wolą zamiast świerku, piękną sosnową gałąź z szyszkami zamiast choinki.

Sosny znam baaaardzo dobrze. Kiedy nabywaliśmy Kaczorówkę już tu rosły, małe krzaczki na wysokość człowieka, przedrzeć się przez nie było trudno. Kamienie graniczne trzeba było szukać czołgając się na kolanach.
Mam wrażnie, że mrugnęłam kilka razy oczyma, a z krzaczków zrobiły się drzewska, wielkie, ba poteżne, wyższe niż dom. Tam, gdzie za młodu nie zostały przecięte zrobiła się brzydka, czarna, sucha i badylowata gęstwina. U nas tylko na końcu działki, ale u sąsiada, cała działka taka czarna. Jak wychodzę wieczorem z domku to boję się tego lasu czarnego. Bo sosny, jak rosną gęsto to szybko im kolejne piętra gałęzi schną i robią się czarne.

Dziś zadarłam w górę głowę i stwierdziłam, że należy oczyścić kolejne piętra z uschniętych gałęzi, z poziomu gruntu nie daję już rady, gałęzie są za wysko. Dawaj więc na drabinę, sekator w łapki i do roboty. Rany, co to za tortury, kora leci na łeb, na łeb też lecą obcinane gałęzie, a za nimi szyszki i trzeba uważać, żeby nie rabnąć z tej drabiny. Na dodatek nie każdą gałąź da radę ciachnąć sekator, a na piłę to ja nie mam siły.Do pomocy został wezwany Wu. Do następnych partii trzeba będzie wzywać podnośnik, albo czekać, aż natura utrąci.
To jednak nie koniec,potem to wszystko trzeba wynieść, zgrabić i spalić. A mówiłam Wu, że trzeba je (sosny) wcześniej hamować w rośnięciu??? Przycinać, skracać, wycinać, kiedy jeszcze młode?Nie słuchał to teraz ma. Zanim skosi trawę musi zgrabić pierdylion szyszek, dwiema szyszkami noży od kosiarki nie zepsuje, ale pierdylionem już tak. Nie dotarł biedaczek do końca zgrabiania trawników, powiał wiatr i szyszki łubudubu, lecą, jak ulegałki.

 Nie będę powtarzała brzydkich wyrazów, ale Wu mocno dziś nagrzeszył.
Kiedy skończył koszenie kazałam mu spojrzeć w górę......jeszcze parę pierdylionów szyszek wisi na tych kilkudziesięciu drzewach.

Sosny rosną szybko. Rocznie potrafią mieć przyrosty nawet 1,5 metra. Nasze chyba rosną szybciej:)))
Bo na początku czerwca, miały takie przyrosty.

Co będzie do jesieni???

Tak, więc dziś dzień spędziłam zbożnie, najpierw przesadzałam to, co nie chciało rosnąć w dotychczasowym miejscu, ( który to już raz?), skubałam też chwasty, bez większej wiary w to, że je wszytskie wyskubię, potem zajmowałam się sosnami i grabienim igieł.
No, przecież zapomniałam o igłach!!!
 Sosony zrzucają też igły, co roku to robią, gdzieś około sierpnia. Igły lecą, jak deszcz i zasnuwają grubym dywanem trawniczki, skalniaczki, ławeczki, krzaczki, wpadają do rynien, są na tarasie w psiej misce na samochodzie, a jak coś jesz za długo to też w twoim talerzu. Na twojej głowie też są, w końcu mało jest u nas miejsc, gdzie nie ma sosen!!!!Pod tą iglaną pierzynką nic, ale to nic nie urośnie, no chyba, że grzyb.  Dlatego igły się u nas w części rekreacyjnej grabi, po kątach sobie leżą, aż zgniją.

Z samej tylko części rekreacyjnej grabi się ich na wiosnę wagonami, bo byłoby wszędzie szaro i iglano, a ja chcę mieć trawę, krzaki, ławeczki, skalniaczki i inne duperele ogrodowe. Najmniej mi przeszkadza łażenie z igłami we włosach:))

Kto marzy o pięknej, wielkiej sośnie, niech ją wsadzi i o niej zapomni, minie lat 10 będzie ją miał, z uschłymi, co roku gałęziami, szyszkami i igłami spadającymi w ilościach hurtowych:))

Ze dwie - trzy sosenki wzięłam w porę w obroty i je co roku przycinam, mają ładny pokrój nie usychają im kolejne piętra gałęzi, są zieloniutkie i nie zrzucają igieł!!!

A tak poza tym to porządkujemy w dalszym ciągu, to się chyba nigdy nie skończy, bo końca nic, a nic nie widać. Zrobiłam trochę nowych nasadzeń, podlałam bo sucho okrutnie, popatrzyłam, jak porosło w naszych zakątkach i szczerze powiedziawszy mimo tego, że jeszcze widno oczęta mi się zamykają. Nie ma to, jak cały dzień na powietrzu:)))

P.S.1

Jeszcze zrobiłam ogórki, dla gości, bo zjadą w czwartek:)))

P.S. 2

Żeby się nie zatyrać przy koszeniu, ale też  dla ładnego widoku, oraz pozostawienia schronienia dla motylków, robalków i innych glist, nie kosimy części trawnika, przed domkiem. Dopiero jesienią. Teraz królują tam trawy, właśnie kwitną na czerwono i babki lancetowate na biało. Potem będzie fioletowa koniczyna i wiele, wiele innych łąkowych roślinek. W ciepły dzień cała łączka bzyczy, a wieczorem dają kocerty świerszcze,  do tego łączka pięknie pachnie.
Wygląda teraz tak:

Pozdrawiam mazursko:)))


P.S. 3 - przepraszam za literówki, wytarła mi się klawiatura, piszę na pamięć,bo prawie liter nie widać:))))