Na Ohapie życie płynie....

jak choremu po rycynie????

Ach, jak mi się przypomniały te wyjazdy letnie do nadmorskich kurortów, żeby sobie troszkę pieniążków zarobić...........
Bo począwszy od 17 roku życia, przynajmniej miesiąc wakacji spędzałam zarobkowo w nadmorskich ośrodkach, biegając z tacą.
To były jakieś zakładowe ośrodki wypoczynkowe, gdzie całe rodzinki przyjeżdżały na wczasy. Nazy chyba żadnego nie pamiętam.
Jednego roku byłam w Pobierowie, innego w Jarosławcu, a potem jeszcze był OHP zagraniczny. Do NRD!!!! Na kolejny, który miał byc na Węgrzech nie pojechałam......za karę.......

Najowocniejszy był ten zagraniczny, w NRD, bo przywiozłam sobie z niego .......męża:))
W tym NRD pracowałam w zakładzie przetwórstwa owocowo-warzywnego i nudniejszej roboty niż
przebieranie zgniłych czereśni na taśmie w życiu nie widziałam.

Ponieważ zarywałam regularnie nocki, na romantycznych randkach z Wu, nauczyłam się nawet przysypiać na tej taśmie. Ba, z dosypianiem zarwanych nocek doszłam do takiej perfekcji, że potrafiłam, kawałek przerwy obiadowej przespać w wielkim kartonie po słoikach, albo na podłodze w szatni. A jak już przenieśli nas do magazynu z właśnie, co zapasteryzowanymi ogórkami to był luksus. Pędzikiem układałyśmy cieplutkie słoiki, warstawmi przekładanymi kartonami, aż po sufity magazynu i do następnej dostawy można było na tych ciepłych słoiczkach pospać..........
Może o innych przygodach kiedyś więcej napiszę, np. o tym, jak to założyliśmy się, że pójdziemy na miejscowy cmentarz o północy, albo o karnym dancingu, na który nas zabrał wychowawca, albo o uciekaniu oknem, albo o tym, jak ukradli nam suszące się majtki ze sznurków.......

Ogólnie było śmiesznie, cwaniakowate chłopaki z Warsiawy, nieustannie robiły psikusy bardzo porządnym i zdyscyplinownym niemieckim pracownikom.
A ja wróciłam z tego OHP okrutnie zakochana i płakałam, ryczałam, jak bóbr 3 dni, a potem przyszedł list.....

No, ale wcześniej byłam w Jarosławcu, tam się nie zakochałam, choć zakochał się we mnie chłopak ( z Kalisza) ze dwa lata młodszy, był z rodzicami na wczasach. Traktowałam go trochę z góry, dla mnie to był dzieciak, choć był urodziwy, zanosił się na takiego Brada Pita i był bardzo oddany. Łaził za mną wszędzie i słuchał się we wszystkim. Nie no, nie dla mnie, za nianię miałam robić?
Ciekawe, co teraz porabia, ów Krzyś (chyba) .......

W Jarosławcu mogłam się przekonać, jakie zazdrosne żony są okropne.
Jakoś tak mi się trafiało, że na tych nadmorskich OHApach zawsze kelnerowałam, były też fuchy na zmywaku, albo w kuchni do wydawania dań, ale mnie zawsze brali do kelnerowania.

To kelnerowałam, po pierwszym dniu już latałam, jak fryga i potrafiłam kilka talerzy z drugim daniem zabierać na jeden raz. Już nie pamiętam, jak to się wszystko układało na rękach, ale był jakiś sposób.
Obsługiwałam całe rodzinki  i samotnych ludzi, którzy dobierali się w czwórki do stolika.

Po kilku dniach kelnerowania zauważyłam, że jakiś brodaty facet, który przy stoliku siedział z dwojgiem małych dzieci i żoną, lampi się na mnie cały czas. Już od wyjścia z kuchni tak mnie świdrował tymi czarnymi ślepiami. Dla mnie to był jakiś stary dziad, pewno miał ze 30 lat:))))
Obsługiwałam grzecznie i tyle, ale facet zagadywał, co rusz o coś prosił, choć zawsze przy żonie. A ta marszczyła czoło i fukała.
I wiecie, co ta pinda zrobiła? Poszła na skargę do kierownika ośrodka, żeby zmienili kelnerkę, bo nosi za krótkie spódniczki i męża rozprasza!!!!!!!

Ale kierownik tylko się śmiał i wcale mnie z tego rewiru nie zabrał.
Pewnie też nie lubił zazdrosnych bab:))))

Mam jedno, jedyne zdjęcie z tego Jarosławca.
Ta śliczna blondynka z lewej strony to żona naszego nauczyciela od PO, również bardzo przystojnego i fajnego Jaśka - nazwiska nie pamiętam.  Była naszą opiekunką, wszak OHP organizowany był przez szkołę.
A ten mały berbeć to ich synek.
No i szef kuchni przesympatyczny facet, ale nie pamiętam imienia.

Dobra, o Pobierowie będzie zaś, bo za dużo chyba tych atrakcji......