Gaudi - Park Güell

Park Güell znajduje się w dzielnicy Gracía, która stanowiła kiedyś przedmieścia Barcelony. Park położony jest na wzniesieniu, skąd roztacza się bardzo ładny widok na Barcelonę.































Jest to z całą pewnością jeden z najbardziej niezwykłych parków publicznych na świecie. Pierwotnie miało powstać w tym miejscu osiedle, miasto-ogród z sześćdziesięcioma budynkami mieszkalnymi o powierzchni 20 ha. Właścicielem był przemysłowiec, posiadacz fabryk tekstylnych. – Eusebi Güell, przyjaciel Gaudiego, który podczas swoich licznych podróży do Anglii zainspirował się tamtejszymi dzielnicami-ogrodami, zamieszkałymi przez zamożne warstwy społeczeństwa. Postanowił wybudować coś podobnego w Barcelonie, zlecając projekt architektoniczny Gaudiemu. Artysta przystąpił do prac około 1900 roku, ale z planowanych sześćdziesięciu budynków powstały jedynie dwa ( i pawilony) o niezwykle fantazyjnych kształtach, przypominających chatki z piernika. Budowa trwała do 1914, ale Gaudi nigdy tego przedsięwzięcia nie ukończył. W jednym z budynków zamieszkała rodzina Güell, drugi przemysłowiec podarował Gaudiemu, ale podobno Gaudi nie lubił tego domu. Po pewnym czasie przeniósł się do.......barakowozu na terenie budowy Sagrada Famila i słuch o nim zaginął na 11 lat, ale o tym, kiedy indziej.

Przemysłowiec wydał krocie na ten projekt, ale nabywcy luksusowych działek niestety się nie pojawili.

W 1922 roku władze miasta wykupiły teren i urządzono tam park publiczny.




















Nie wiem dlaczego Gaudi nie lubił tego domu, w sumie jest całkiem ładny i w pięknym otoczeniu. Obecnie mieści się tam muzeum Gaudiego.




Poza wspomnianymi budynkami, na terenie parku można zobaczyć inne, zadziwiające kształtami i dekoracyjnością, momentami nieco dziwaczne formy architektoniczne. Pośrodku parku natkniemy się na ceramicznego smoka, skąd schody wiodą do Sala Hipóstila czyli Sali Kolumnowej, gdzie miało się znajdować targowisko miejskie. Na tarasie znajduje się wijąca się ława, ozdobiona odłamkami szkła i ceramiki. Roztacza się stamtąd bardzo ładny widok na Barcelonę.

Ceramicznego smoka, czy też raczej synbolicznej jaszczurki nie zobaczyliśmy, tak samo, jak z bliska owej słynnej ławki. Ta część parku jest płatna i stoi się dość długiej kolejce po bilety, nasza wycieczka, oczywiście nie miała tak dużo czasu:))

Co mi pozostało? Zrobić zdjęcia, tego, co zdołałam złapać obiektywem.




























Bardzo ładną panoramę miasta można podziwiać również z miejsca, gdzie miała się znajdować kaplica - Turó de les tres creus, a gdzie obecnie znajduje się kopiec z trzema krzyżami.







Zauroczyły mnie też kolumny, tzw, Sala Kolumnowa (tzw. Sala Stu Kolumn) - główny pawilon o wymiarach 86 m x 40 m, który miał służyć za targ. Wbrew nazwie liczy jedynie 86 kolumn o wzorach antycznych, w których wnętrzach są specjalne kanały umożliwiające spływ wody z położonego nad pawilonem tarasu.

Jak się dobrze przyjrzeć, to każda z kolumn jest inna. Gaudi wzorował się na naturze i twierdził, że w przyrodzie nic nie jest jednakowe.





































Oczywiście siedziałabym w tym parku cały dzień, a nawet tydzień, gdyby nie patatajnia wycieczkowa. Zbuntowałam się jednak i nie bacząc na pędzących do autokaru wycieczkowiczów przystanęłam i poprzyglądałam się jeszcze na do widzenia...papugom. Najprawdziwszym, żyjącym tam dziko i gnieżdżącym się w palmach. Pożywienia miały pod dostatkiem, bo palmy były oblepione owocami. Papuga, jak to papuga skrzeczy i dość niezgrabnie lata, więc mogłam im się przyglądać z dość bliska. Widziłąm je jeszcze w innym miejscu, ale pokażę je w innym poście.














Jeszcze rzut oka za siebie i trzeba zmykać do autokaru, bo spóźnienia nie są mile widziane na wycieczkach.







Pewne jest to, że jedno z moich marzeń, w części się spełniło, zobaczyłam na własne oczy "Gaudiego", do tej pory pasłam tylko oczy zdjęciami z albumu.























Gaudi jest kontrowersyjny, jedni krzyczą, że to, co tworzył to kicz nad kicze, dziwactwa, inni uznają go za geniusza. Jedno jest pewne, architektury Gaudiego nie można pomylić z niczym innym na świecie. Nie waham się stwierdzić, że budowle Gaudiego są, jak egipskie piramidy, choć tych nie widziałam i jakoś nie mam już ochoty w te rejony świata się udać.


Gaudi mnie się podoba, jest inny, bajkowy, kolorowy, marzący. Wnętrza i kształty zachwycają, a mam jeszcze dla Was Sagradę Familię:))

Żadne zdjęcie nie odda ogromu tej budowli, przemyślności detali, wzbudzających zdziwienie postaciach, rodem z Gwiezdnych Wojen , a powstały sto lat temu.

Projektował nie tylko budynki, są meble, schody, kafelki..........a każdą z tych rzeczy chciałabym mieć u siebie.

Ot choćby takie "detale"..........







Chętnie opiszę resztę zwiedzanych miejsc, jeśli tylko je moimi oczami chcecie obejrzeć:)))


P.S.


Do Barcelony, poza sezonem, czyli np. teraz można polecieć samolotem ( tanie linie) za 900 zł we dwie osoby, wynająć pokój hotelowy już za 240 zł ( 2 osoby). Puszki można zabrać ze sobą i nie wydawać na jedzenie, i w taki sposób można zobaczyć piękną Barcelonę. Bo naprawdę jest piękna:)))