Storczyki z odzysku

Nie hoduję kwiatów doniczkowych w mieszkaniu. Kiedyś miałam ich sporo, jakieś egzotyczne kaktusy,  które kwitnąc wydawały zapach zepsutego mięsa, pnące cissusy i hoje, wiszące paprotki - śmieciary ( sypały mi liśćmi do łóżka)  i inne fiołki alpejskie czy też afrykańskie. Pewnego roku kwiaty zaczęły mi zdychać jeden za drugim, nawet wiem dlaczego, więc zamiast je reanimować w końcu poddałam się, a ostatnią niezniszczalną zamię, wytrzymującą i 3 tygodnie bez wody, oddałam siostrze. Przerzuciłam się na kwiaty cięte i te sezonowe, wiosenne hiacynty, prymulki, które potem wysadzam do ogrodu.
Stwierdziłam, że nie mam czasu na te wszystkie zabiegi oczyszczania kurzu z listków, skrupulatne podlewanie, dawkowanie odżywek. Białego storczyka, którego kupiłam do sypialni, szybciutko wyniosłam do pracy, bo po kilku dniach oklapł i widać było, że ma zamiar rychło zakończyć żywot. Postawiłam biedaka na parapecie i zapomniałam o nim. Za jakieś dwa tygodnie ze zdziwieniem odkryłam, że  ma się doskonale. Stwierdziłam, że widocznie klimat biurowy  (te fluidy, te pioruny energetyczne) pasuje storczykom i przywlokłam jeszcze kilka takich porzuconych przez koleżanki i znajomych.
I tak od lat przez większą część roku mamy w pracy parapety w pięknych storczykowych kwiatach.
Właśnie zaczęły swój spektakl.
Najdziwniejsze jest to, że nigdy nie były przesadzone, podlewam je raz na 1,5 tygodnia, ( jak nie zapomnę) nie stosuję żadnych odzywek. Będą tak kwitnąć do końca lata. Potem 2-3 miesiące odpoczynku i w grudniu - styczniu zaczynają puszczać nowe pędy z kwiatami.

To mój ulubiony "  w kratkę"

A ten jest najstarszy, ma chyba 6 lat i masę kwiatów.

Biały ma wyjątkowo duże kwiaty. To ten z sypialni.

Postawiłam kilka razem, żeby było widać, jakie ładne.

P.S.

Jak widać nie potrzeba dużych zabiegów i znajomości hodowli, jak ma urosnąć to urośnie:)